استاد علی اصغر پاکدل سلطانی مددکاری اجتماعی را چنین تعریف کردند: مددکاری اجتماعی حرفه ای است که از ترکیب دانش ها، مهارت ها و ارزش های خاص پدید آمده است. می کوشد تا به وسیله روش های خود و برقراری نوعی رابطه با افراد و گروه ها که بر اساس اصل خودیاری و قادر سازی مردم استوار است، به آنان کمک کند تا با حداکثر بهره گیری از تجهیز منابع جامعه به احتیاجات خویش پاسخ دهند . به این طریق مددکاری اجتماعی در حل مسائل و تأمین بهزیستی و تعالی انسانها با کمک سایر حرفه های مربوط شرکت فعال دارد. اعضای این حرفه جهت انجام وظایف تخصصی خود و اشتغال در نهادها و سازمان های مختلف به موازین اخلاقی ویژه ای که در سوگندنامه آنان متبلور گردیده است، پایبند می باشند. آشنایی با دانش مددکاری اجتماعی یکی از مهمترین ارکان این حرفه تلقی می شود.مددکاری اجتماعی ایران از سال 1381 با هدف ارتقای سطح علمی و به روز نمودن دانش مددکاران اجتماعی فعالیت خود را آغاز کرد. انتشار کتاب های مددکاری اجتماعی، برگزاری، سخنرانی ها و کارگاه های آموزشی از جمله فعالیت های هم  انجمن در این سال ها بوده است.